ترهبن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ترهبن . [ ت َ رَ ب ُ ] (ع مص جعلی ) رهبانیت گرفتن : الا ان یذکرعن عباد بنی اسرائیل ماحملوا علی انفسهم من التشدید او عن عیسی علیه السلام و اصحابه مایقتضیه الترهبن . (صفةالصفوه ٔ ابن جوزی ). رجوع به ترهب و رهبانیة شود.