واژه جو

ترویب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ترویب . [ ت َرْ ] (ع مص ) ماست گردانیدن (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). جغرات ساختن شیر را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد). ◄ عاجز و مانده گردانیدن . ◄ مست کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).

معنی ترویب | واژه جو