ترک زاده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ترک زاده . [ ت ُ دَ / دِ ] (اِ مرکب ) فرزند ترک . ترک زاد. که زنی ترک او را زاده باشد: که این ترک زاده سزاوار نیست کس او را به شاهی خریدار نیست . فردوسی . یکی ترک زاده چو زاغ سیاه برین کوه بگرفت راه سپاه . فردوسی . رجوع به ترک زاد شود.