ترکانه

ترکانه . [ ت ُ ن َ / ن ِ ] (ص مرکب ) منسوب به ترک . ◄ ترک و مانند ترک . (ناظم الاطباء) : پیچیده یکی لاکی میراند بسر در بربسته یکی گزلک ترکانه کمر بر. سوزنی . بر شکن کاکل ترکانه که درطالع تست بخشش وکوشش خاقانی و چنگزخانی . حافظ (دیوان چ قزوینی ص ٣٣٣). ◄ سریع و تند و خشونت آمیز و بیرحمانه و خلاف ادب . خارج از لطافت : ترکانه یکی آتش از لطف برافروز در بنگه ما زن نه گنه مان نه گنهکار. سنائی . خون خوری ترکانه کاین از دوستی است خون مخور ترکی مکن تازان مشو. خاقانی . خرگاه عیش درشکنید و به تف آه ترکانه آتش از در خرگه برآورید. خاقانی . نان ترکان مخور و بر سر خوان به ادب نان خور و ترکانه مخور. خاقانی . ترکی صفتی وفای ما نیست ترکانه سخن سزای ما نیست . نظامی . ترکانه ز خانه رخت بربست در کوچگه رحیل بنشست . نظامی .