ترکانیدن

ترکانیدن . [ ت َ رَ / ت َ دَ ] (مص ) ترکاندن . کفتن . کافتن . کافتیدن . شکافتن . غاچ دادن . ♦ لب ترکانیدن ؛ اندک سخنی گفتن .