ترکه

(تَ کِ) (اِ.) ۱- شاخه باریک و دراز که از درخت بریده باشند. ۲- مجازاً لاغر، باریک اندام.

(تَ رِ کِ) [ ع. ترکه ] (اِ.) میراث، مالی که از مرده به جا مانده باشد.