تزجیج

تزجیج . [ ت َ ] (ع مص ) باریک کردن ابرو. (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). دراز و باریک گردانیدن ابرو. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از متن اللغة) (از اقرب الموارد) (از المنجد). ◄ راست و برابر کردن چیزی را. (منتهی الارب ) (آنندراج )(ناظم الاطباء) (از المنجد) (از اقرب الموارد): نقر خشبة ثم زجج موضع النقر. (اقرب الموارد) (المنجد).