تزحلق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تزحلق . [ ت َ زَ ل ُ ] (ع مص )غلطیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). تزحلف . (المنجد). رجوع به تزحلف و تزحلک شود.