تزدغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تزدغ . [ ت َ زَدْ دُ ] (ع مص ) نازبالش گرفتن و نازبالش خواستن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). مخده را زیر صُدغ گذاشتن . (از متن اللغة) (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تزدغ . [ ت َ زَدْ دُ ] (ع مص ) نازبالش گرفتن و نازبالش خواستن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). مخده را زیر صُدغ گذاشتن . (از متن اللغة) (از اقرب الموارد).