تزهید

(تَ) [ ع. ] (مص م.) زاهد کردن، پارسا خواندن.<br>

(تَ) [ ع. ] (مص م.) زاهد کردن، پارسا خواندن.

تزهید. [ ت َ ] (ع مص ) خلاف ترغیب . (تاج المصادر بیهقی ) (از اقرب الموارد) (از المنجد). بر ناخواهانی برانگیختن کسی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ اندازه کردن نخل . (از اقرب الموارد) (از المنجد). ◄ کم کردن و کم شمردن چیزی را. ◄ گرامی داشتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ در بعضی از نسخ قاموس بمعنی تبخیل آمده است . (منتهی الارب ). تبخیل . (از اقرب الموارد).