تزییت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تزییت . [ ت َزْ ] (ع مص ) روغن زیت دادن کسی را. (تاج المصادر بیهقی ) (از زوزنی ). روغن زیت توشه دادن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). روغن زیتون توشه دادن . (ناظم الاطباء). روغن زیتون را به قوم توشه دادن . (از اقرب الموارد) (از متن اللغة). ◄ روغن زیتون در چراغ ریختن . (از اقرب الموارد). ◄ طلا کردن چیزی را به روغن زیتون . (از اقرب الموارد).