تزیین

(تَ) [ ع. ] (مص م.) زینت دادن، زیور کردن.<br>

(تَ) [ ع. ] (مص م.) زینت دادن، زیور کردن.

تزیین . [ ت َزْ ] (ع مص ) آراستن . (تاج المصادر بیهقی ) (دهار) (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). بیاراستن . (زوزنی ) (از متن اللغة) (از اقرب الموارد) (از المنجد). آرایش . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : ای جان ترا بباغ دهقان از علم و عمل جمال و تزیین . ناصرخسرو. آنکه زو خاک سیه حورالعین گشت حور ازو یابد بر خلد برین تزیین . ناصرخسرو (دیوان ص ٣٤٢). زبانها به تحسین عبارات و تزیین اشارات او روان گشت . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ تهران ص ٣٦٧). کمال براعت و بلاغت او در تزیین و تحسین مقالات خویش معروف . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ایضاً ص ٢٧٤). گازر مباش از پی تزیین دیگری جامه سپید کرد ورا رو مسود است . ابن یمین .

آذین، آرایش، زیب، زینت، زیور آراستن، زینت دادن

دکوراسیون، آذین، آذین‌بندی، آینه‌بندان، آینه‌بندی، آرایش، زیباسازی زیب، زینت، تذهیب، لعاب، نثار (در خوراک)، مخلفات

فرآویز کردن، زیوردادن، آرایش، آذین

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی