تسابق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تسابق . [ ت َ ب ُ ] (ع مص ) بر یکدیگر پیشی گرفتن . (زوزنی ) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از دهار) (ازاقرب الموارد) (از المنجد) : اصناف خلایق به خدمت او تسابق و تسارع نمودند. (جهانگشای جوینی ). ◄ تناضل در تیراندازی . (از متن اللغة). ◄ گرو بستن در اسب دوانی . (از متن اللغة).