تسارع
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ رُ) [ ع. ] (مص ل.) شتافتن، سرعت گرفتن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ رُ) [ ع. ] (مص ل.) شتافتن، سرعت گرفتن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تسارع . [ ت َ رُ ] (ع مص ) بهم (با هم ) شتافتن . (زوزنی ). شتافتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). پیشی گرفتن و شتافتن . (از متن اللغة) (از اقرب الموارد) (از المنجد): اصناف خلایق به خدمت او تسابق و تسارع نمودند. (جهانگشای جوینی ).