تسبیح

(تَ) [ ع. ] ۱- (مص م.) خدا را به پاکی یاد کردن. ۲- سبحان الله گفتن. ۳- (اِ.) در فارسی دانه‌های به رشته کشیده شده‌ای که هنگام ذکر و دعا در دست گیرند.