تسبیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تسبیدن . [ ت َ دَ ] (مص ) دارای شکاف و شقاق و بست شدن . (ناظم الاطباء) (از اشتنگاس ) ◄ خفه کردن و خفه شدن . (ناظم الاطباء) (از اشتنگاس ) (از شعوری ). زیاد گرم شدن . (ناظم الاطباء) (ازاشتنگاس ). ◄ تیز گشتن . (ناظم الاطباء).