تسجیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تسجیم . [ ت َ ] (ع مص ) روان کردن اشک . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). روان کردن اشک و آب باران و جز آن . (از متن اللغة) (المنجد). و رجوع به تسجام شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تسجیم . [ ت َ ] (ع مص ) روان کردن اشک . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). روان کردن اشک و آب باران و جز آن . (از متن اللغة) (المنجد). و رجوع به تسجام شود.