تسدیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تسدیم . [ ت َ ] (ع مص ) دهن اشتر ببستن . (تاج المصادر بیهقی ): فنیق مُسَدَّم، کمعظم ؛ جعل علی فمه الکعام . (ذیل اقرب الموارد از صحاح ). ◄ تغییر یافتن و بدبو شدن آب بسبب دیر ماندن . (از اقرب الموارد) (از المنجد).