تسطیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تسطیر. [ ت َ ] (ع مص ) نوشتن . (تاج المصادر بیهقی ) (منتهی الارب )(آنندراج ) (غیاث اللغات ) (ناظم الاطباء) (از متن اللغة) (از المنجد). ◄ فراهم آوردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). تألیف نمودن . (آنندراج ) (از متن اللغة). ◄ با هم آوردن چیزی که آنرا اصلی نباشد. (تاج المصادر بیهقی ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). تألیف اساطیر. (المنجد). چیزهای باطل آوردن .(آنندراج ). سخن های پریشان و بی اصل گفتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ احادیث شبیه باطل آوردن . (از اقرب الموارد) (از المنجد). گفته ها را برای کسی آراستن و زینت دادن . (از اقرب الموارد). ◄ برگماشته شدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).