تسعین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تسعین . [ ت ِ ] (ع عدد، ص، اِ) نود. (ناظم الاطباء). تسعون . ◄ مجازاً اِست . در تداول هجاگویان دُبُر. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : ز تسعین خرخمخانه سازم خمره ٔ مرهم بریزم اندر او سیماب و زرچوبه برون آرم . سوزنی . از در تسعین به جایگاه حجامت . سوزنی . چو من بختم برخاست او به قصد قصاص خیار بر در تسعین من نهاد و فشار. مختاری .