تسفسط
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ سَ سُ) [ ع. ] (مص ل.) سفسطه کردن، استدلال باطل کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ سَ سُ) [ ع. ] (مص ل.) سفسطه کردن، استدلال باطل کردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تسفسط. [ ت َ س َ س ُ ] (ع مص ) سفسطة. سوفسطایی شدن : این تسفسط نیست تقلیب خداست می نماید که حقیقتها کجاست . مولوی . پس تسفسط آمد این دعوی جبر لاجرم بدتر بود زین هر دو گبر. مولوی . و رجوع به سفسطه و سوفسطایی شود.