تسلی شیرازی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تسلی شیرازی . [ ت َ س َل ْ لی ِ ] (اِخ ) اسمش آقا رجبعلی و شغلش مذهّبی در تذهیب اوراق و تهذیب اخلاق . مقبول و مطبوع اهالی آفاق بوده، گاهی شعری می گفته . از اوست : تسلی گر دمی خواهی به کام خویش دوران را ترا افلاک دیگر باید و سیاره ٔ دیگر. ترک جان گفتم و فارغ شدم از زاری دل نشد آسانتر از این چاره ٔ بیماری دل . (مجمعالفصحا ج ٢ ص ٨٣).