تسمیج

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تسمیج . [ ت َ ] (ع مص ) زشت گردانیدن کسی را. (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد) (از المنجد) (از متن اللغة).