تشاوظ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشاوظ. [ ت َ وُ ] (ع مص ) با هم دشنام دادن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).یکدیگر را دشنام دادن و تشاتم . (از متن اللغة). دشنام دادن به یکدیگر. (از اقرب الموارد) (از المنجد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشاوظ. [ ت َ وُ ] (ع مص ) با هم دشنام دادن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).یکدیگر را دشنام دادن و تشاتم . (از متن اللغة). دشنام دادن به یکدیگر. (از اقرب الموارد) (از المنجد).