تشایع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشایع. [ ت َ ی ُ ] (ع مص ) همدیگر شریک شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). همدیگر شریک شدن در خانه . ◄ توافق بر کاری . ◄ پراکنده شدن . (از اقرب الموارد) (از المنجد). ◄ خود را شیعی نمودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).