تشبر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشبر. [ ت َ ش َب ْ ب ُ ] (ع مص ) بزرگ شدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). مطاوعه تشبیر؛ بمعنی تعظیم . (از متن اللغة). تعظم، یقال : شبَّره فتشبَّر؛ ای عظَّمه ُ فتعظَّم . (اقرب الموارد) (از المنجد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشبر. [ ت َ ش َب ْ ب ُ ] (ع مص ) بزرگ شدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). مطاوعه تشبیر؛ بمعنی تعظیم . (از متن اللغة). تعظم، یقال : شبَّره فتشبَّر؛ ای عظَّمه ُ فتعظَّم . (اقرب الموارد) (از المنجد).