تشبک

تشبک . [ ت َ ش َب ْ ب ُ ] (ع مص ) بیکدیگر درآمدن چیزی و درآویختن از چیزی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). در همدیگر کردن انگشتان و چیزهای طولانی در یکدیگر درآوردن . (غیاث اللغات ). مطاوعةشبک ؛ درآویخته شدن و درآمدن بعض چیزی در بعض دیگر. (از اقرب الموارد). اشتباک و اختلاط؛ داخل شدن بعض چیزی در بعض دیگر. (از المنجد). ◄ درهم شدن کارها. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). اختلاط و تداخل و التباس امور. (از اقرب الموارد). التباس سخن و کارها. (از المنجد). اختلاط. (از متن اللغة).