تشت آتش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشت آتش . [ ت َ ت ِ ت َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از خورشید است . (برهان ). آفتاب . (فرهنگ رشیدی ) (ناظم الاطباء) (انجمن آرا). و رجوع به تشت زر و تشت زرین شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشت آتش . [ ت َ ت ِ ت َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از خورشید است . (برهان ). آفتاب . (فرهنگ رشیدی ) (ناظم الاطباء) (انجمن آرا). و رجوع به تشت زر و تشت زرین شود.