تشرب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشرب . [ ت َ ش َرْ رُ ] (ع مص ) نوشیدن و آشامیدن . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). ◄ در خویشتن چیدن . (تاج المصادر بیهقی ). درخوردن جامه خوی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ سرایت کردن و درگذشتن از چیزی بچیزی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). سرایت کردن رنگ در جامه . (از اقرب الموارد).