تشعث

تشعث . [ ت َ ش ع ْ ع ُ ] (ع مص ) پراکنده شدن و شاخ شاخ شدن . (تاج المصادر بیهقی ). پراکنده و پریشان شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تفرق قوم . (از اقرب الموارد). و رجوع به تشعب شود. ◄ بر همدیگر نشستن موی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (ازاقرب الموارد). ◄ گرفتن چیزی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء): تشعث ماله ؛ اخذه و منه : تشعث الدهر فلاناً. (اقرب الموارد). ◄ کم خوردن طعام . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ داخل کردن تشعیث در شعر. (از اقرب الموارد). و رجوع به تشعیث شود.