تشغیب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تشغیب . [ ت َ ] (ع مص ) شغب کردن . (تاج المصادر بیهقی ). برانگیختن فتنه و بدی و تباهی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).