تشنن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشنن . [ ت َ ش َن ْ ن ُ ] (ع مص ) درکشیده و ترنجیده شدن . ◄ کهنه گردیدن مشک . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ یرا گرفتن و خشک شدن اندام بر استخوان از پیری . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ترنجیده شدن پوست انسان از پیری . (از اقرب الموارد).