تشنه دل

تشنه دل . [ ت ِ ن َ / ن ِ دِ ] (ص مرکب ) بمعنی تشنه جگر است که کنایه از اشتیاق باشد. (برهان ). تشنه جگر. (مجموعه ٔ مترادفات ) (ناظم الاطباء) : خاقانیا نه تشنه دلانند زیر خاک کاریز دیده بی نم خونین چه مانده ای . خاقانی . به شیران مده نوشداروی معنی ز تشنه دلان ناشتایی طلب کن . خاقانی . از تو نشایدکه بدین سان روم تشنه دل از چشمه ٔ حیوان روم . امیرخسرو (از آنندراج ).