تشنک

تشنک . [ ت َ ن َ ] (اِ) از پیش سر، جایی را گویند که در کودکی نرم و جهنده میباشد وآن را به عربی یافوخ خوانند. (برهان ) (آنندراج ) (ازفرهنگ رشیدی ) (از ناظم الاطباء). و جاندانه نیز گویند. (فرهنگ رشیدی ). و رجوع به یافوخ و جاندانه شود.

تشنک . [ ت َ ش َ ن َ ] (اِ) سواک النبی . ناعمه . ابوشوشه . قویسه . مریمیه . سلبیه . مریم گلی . و امروزباغبانهای ما سلبی گویند. (یادداشت مرحوم دهخدا).