تشویة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشویة. [ ت َش ْ ی َ ] (ع مص ) بریانی دادن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). بریانی خورانیدن کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ بریان کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (غیاث اللغات ). بریانی کردن (زوزنی ). ◄ دادن گوشت کسان را تا بریان کنند. (منتهی الارب ). دادن گوشت برای بریان کردن . (آنندراج ).
تشویة. [ ت َش ْ ی َ ] (ع مص ) زشت خلق کردن . (تاج المصادر بیهقی ). زشت خلق گردانیدن . (زوزنی ). زشت گردانیدن روی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). زشت کردن روی و جز آن . (آنندراج ). ◄ چشم بد رسانیدن کسی را. (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء).