تشویر کشیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشویر کشیدن . [ ت َش ْ ک َ دَ] (مص مرکب ) خجلت کشیدن . شرمساری بردن : در خلقتم اوستاد تقدیر جز کن نکشید هیچ تشویر. واله هروی (از آنندراج ) (از بهار عجم ). و رجوع به تشویر شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشویر کشیدن . [ ت َش ْ ک َ دَ] (مص مرکب ) خجلت کشیدن . شرمساری بردن : در خلقتم اوستاد تقدیر جز کن نکشید هیچ تشویر. واله هروی (از آنندراج ) (از بهار عجم ). و رجوع به تشویر شود.