تشویط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشویط. [ ت َش ْ ] (ع مص ) دراز شدن سفر. ◄ جوش دادن دیگ را. ◄ نیک پختن گوشت را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ راندن اسب را بحدی که مانده گردد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ چیزی با آتش داشتن تا موی بسوزد. (تاج المصادر بیهقی ). سوختن پشک گیاه را. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).