تشکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشکن . [ ت َ ک َ] (اِخ ) دهی از دهستان سماق، بخش چگنی شهرستان خرم آباد. کوهستانی و معتدل است و ٤٨٠ تن سکنه دارد. آب آن از سراب رفسنجان و محصول آنجا غلات و لبنیات است و مردم آنجا به زراعت و گله داری اشتغال دارند. و در چادر و خانه ساکنند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).