تشیخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشیخ . [ ت َ ش َی ْ ی ُ ] (ع مص ) خواجه و پیر شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). پیرشدن . (از اقرب الموارد). ◄ پیری نمودن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (دهار) (مجمل اللغة): شیئان عجیبان هما ابرد من یخ شیخ یتصبی و صبی ٌ یتشیخ . (یادداشت مرحوم دهخدا).