تشیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشیر. [ ت َ ] (اِ) سایه گاهی که در آن کسی راحت کند.(ناظم الاطباء). سایه گاه . (لسان العجم شعوری ج ١ ورق ٢٧٧ الف ). سایه گاهی برای استراحت . (از اشتینگاس ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشیر. [ ت َ ] (اِ) سایه گاهی که در آن کسی راحت کند.(ناظم الاطباء). سایه گاه . (لسان العجم شعوری ج ١ ورق ٢٧٧ الف ). سایه گاهی برای استراحت . (از اشتینگاس ).