تصبی

تصبی . [ ت َ ص َب ْ بی ] (ع مص ) فریفتن مرد زن را و در فتنه انداختن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ دل ببردن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ خواندن زن کسی را به سوی بازی (صبا)و مشتاق گردانیدن وی را آن زن . (از ناظم الاطباء).