تصدع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تصدع . [ ت َ ص َدْ دُ ] (ع مص ) پراکنده شدن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). متفرق و پریشان گشتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ گریخته غایب شدن در زمین . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ شکافته شدن و پاره پاره شدن . (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ). شکافته شدن چیزی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).