تصدقی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تصدقی . [ ت َ ص َدْ دُ ] (ص نسبی ) منسوب به تصدق . ♦ وجوه تصدقی ؛ پولهای دفع بلا. پولهای صدقه : و روز مولود سلاطین وجوه تصدقی که قورچی باشیان .... بنظر آفتاب اثر می رسانیده اند ... به مستحقین تقسیم می نمودند. (تذکرةالملوک ص ٢٠). و رجوع به تصدق و ترکیبات آن شود.