تصریة

تصریة. [ ت َ ی َ ] (ع مص ) گوسفند را نادوشیدن تا پستان وی پرشیر شود از بهر بیع. (تاج المصادر بیهقی ). نادوشیدن گوسفند و جز آن را تا شیر جمع شود در پستان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از المنجد) (از اقرب الموارد).