تصعفر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تصعفر. [ ت َ ص َ ف ُ ] (ع مص ) پیچیده شدن گردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).