تطسیس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تطسیس . [ ت َ ] (ع مص ) رفتن در جهان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال : ماادری این طسس هو؛ ای ذهب . (منتهی الارب )؛ نمیدانم به کجا رفته است او. (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تطسیس . [ ت َ ] (ع مص ) رفتن در جهان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال : ماادری این طسس هو؛ ای ذهب . (منتهی الارب )؛ نمیدانم به کجا رفته است او. (ناظم الاطباء).