تطلع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تطلع. [ ت َ طَل ْ ل ُ ] (ع مص ) چشم داشتن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ). پیوسته در چیزی نگریستن و انتظار کردن . ◄ واقف و آگاه شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ خرامیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ با اندام فروهشته راه رفتن . (از اقرب الموارد). ◄ پر شدن پیمانه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ چیره شدن مرد. ◄ دررسیدن کسی را. (از اقرب الموارد).