تطویح

تطویح . [ ت َطْ ] (ع مص ) انداختن کسی را در هواو هوس . ◄ سرگشته و پریشان نمودن و آواره کردن در جهان و پریشان نمودن و آواره کردن و اینجا و آنجا بردن . ◄ هلاک ساختن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ به عصا زدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). با عصا زدن کسی را. (از اقرب الموارد). ◄ فرستادن بجائی که از آن آمدن نتواند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).