تطیاب

تطیاب . [ ت َ ] (ع مص ) خوش شدن و خوشبوی شدن و پاکیزه شدن . (تاج المصادر بیهقی ). خوشمزه و پاک و پاکیزه گردیدن و حلال شدن . ◄ گیاه ناک گردیدن زمین . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ خوش کردن و پاک و پاکیزه ساختن نفس و جز آن را. (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). خوش و گشاده کردن نفس را به چیزی . (از اقرب الموارد). و رجوع به طیب شود.