واژه جو

تعاکر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تعاکر. [ ت َ ک ُ ] (ع مص ) بر یکدیگر نیزه زدن قوم در پیکار و باهم درآمیختن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). اختلاط و تشاجر قوم در خصومت . (از اقرب الموارد).

معنی تعاکر | واژه جو